Winter 2025-2026 : klussen met Jan

 

Winter 2025-26. Klussen met Jan

 

Nu de zeilen eraf zijn is het tijd voor winteronderhoud. De eerste stap is nieuwe verstaging. De huidige verstaging is origineel, dus uit 2004. Nu heeft de boot tussen 2010 en 2018 op de kant gestaan, met de mast en de verstaging in opslag, dus de verstaging is niet al die tijd in gebruik geweest. En tussen 2004 en 2010 is de boot ook maar een paar maanden per jaar gebruikt, maar toch lijkt het langzamerhand tijd te worden voor nieuw.

Mast eraf

Daarvoor moet de mast eraf. Vriend Jan komt helpen om de kabeltjes aan de mastvoet los te halen en te labelen. Dat helpt om over een paar weken de boel ook weer aan te kunnen sluiten.

Eind november gaat de boot naar Monnickendam om de mast te strijken. Omdat we vroeg uit Volendam weg moeten, besluiten we op de boot te slapen. Helaas is die nacht koud, het vriest een paar graden. De volgende ochtend is het dan ook erg glad op het dek.

Eenmaal in Volendam helpt de havenmedewerker om de boot goed voor de mastenkraan te leggen. En spuit de sneeuw van het dek. Helaas is het kouder dan hij dacht, en hebben we nu een ijslaag op het dek. Als CS-rigging ook arriveert is het dan ook voorzichtig lopen op het dek voor de mannen.

Even de groeten aan Nico

Jan komt ook langs, en helpt om de kapotte radardome van de mast te schroeven, en de masttop leeg te halen (toplicht, antenne, windunit, windex). Jan is kritisch, en kijkt afkeurend naar de oude windex. “Die kan beter vervangen worden, ik haal wel even een nieuwe bij Joosten”, is het oordeel.

Na het weekend rij ik naar Bruinisse om de radardome te laten testen. Is inderdaad stuk, en B&G heeft geen reserve onderdelen. Een nieuwe wordt besteld, maar is helaas net te laat binnen om op de mast te schroeven voordat de mast er weer op gaat. De haven in Monnickendam wil niet dat de mast langer dan een week ligt. Jan komt weer helpen om nieuwe Windex op de mast te zetten, en het toplicht, windinstrument etc.

Apex terminals

Als CS-rigging er na een week weer is met de nieuwe verstaging, blijkt het hoofdwant iets te kort. Bellen met de werkplaats, en ruim een uurtje later komt een collega met een langer stag. De mast wordt weer “aangekleed” met de nieuwe verstaging, en de mast wordt er weer opgetakeld. De nieuwe verstaging is voorzien van Bluewave Apex spanners. Ziet er goed uit.

We hebben nog even wat werk met Waterman jachtservice om de gashandle in te korten (zat tussen de spaken van het stuur bij achteruit slaan), en dan varen we terug naar Volendam. Net voor de naderende regenbui. 

 

Weekje zon 

 Als de boot weer met mast en nieuwe verstaging in de haven in Volendam ligt, is het begin december. We maken de motor en de afsluiters 

Weekje winter in Aalsmeer

winterklaar. 

We gaan dan eerst even een weekje naar de Kaapstad regio. Rondreizen, een paar korte hikes in de bergen en natuurlijk mooie wijnhuizen bezoeken voor een fijne lunch. 

Na de feestdagen wil het in Nederland nog even een weekje winteren. Maar een hele strenge winter wordt het niet.  

 

Instrumentenpaneel

 Het houten paneel waar in de cockpit de instrumenten in gemonteerd zitten is hard aan een paar nieuwe laklagen toe. 

Gelakt en gemonteerd

Die wordt dus uitgebouwd en mee naar huis genomen. Dat is een mooi klusje voor thuis. 

De oude laklagen waren behoorlijk verweerd, we hebben hiermee te lang gewacht. Alle oude lak moet worden weggeschuurd, en er komen 5 nieuwe laklagen op. 

Nu kan ie er weer een paar jaar tegen.  

Nieuwe kraan

Andere klussen die gedaan moeten worden zijn het vervangen van de toiletpomp annex vermaler. Die doet het wel maar maakt veel lawaai. 

Nieuwe pomp

En een nieuwe keukenkraan, omdat de oude lekt. En als ik dan toch de boel los heb, ook een nieuwe waterpomp. Ook de oude pomp maakte veel lawaai.

Jan komt weer een ochtendje helpen om de kabels aan de mastvoet van nettere verbindingen te voorzien i.p.v. de oude kroonsteentjes. Het resultaat is niet alleen veel netter dan het was, maar ook minder storingsgevoelig.

 

Neerhouder beslag

Vorig seizoen merkte ik dat de bevestiging van de neerhouder op het dek een beetje speling had. Die bevestiging is niet standaard, maar een door de Zweedse werfeigenaar voor SAGA custom-made stuk beslag. Het is dus even zoeken hoe het in elkaar zit.
De bevestiging van de neerhouder blijkt door het dek heen te lopen. Om de bouten te controleren moet dan de hemelbekleding in de salon gedemonteerd. Overleg met Zweden leverde wel wat aanwijzingen op hoe de hemelbekleding eruit kan, maar dat is ook wel bewerkelijk. Een handiger optie bleek om een gat te maken in de hemelbekleding, met een afdekplaatje, zodat inspectie en vastdraaien makkelijker wordt. Jan komt weer helpen met het boren van een netjes gat in de plafondplaat. Eenmaal gedemonteerd kunnen al delen worden schoongemaakt en weer opnieuw gesmeerd, en kan het weer bevestigd worden. 

  

Annelies & radar

Als het op 2^e Paasdag mooi weer is, is Annelies bereid om met de nieuwe radardome de mast in gehesen te worden. De radardome hebben we in een net gehangen, zodat we de dome apart op kunnen hijsen, en het net weg kunnen knippen als de radar vast zit. 

Na een uurtje gepriegel zit de radarkabel goed bevestigd, en de dome stevig op de Scanstrut beugel gemonteerd. Binnen sluiten we de kabels ook aan. Als we zien dat de plotter de nieuwe radar herkent is dat een mooi resultaat.

We hebben dan nog tijd over om de zeilen weer te bevestigen. Het wordt weer langzaam een zeilboot i.p.v. een klusruimte.

Warmtewisselaar

Waterman uit Monnickendam heeft motoronderhoud gedaan, en geconcludeerd dat de vriesdoppen in de warmtewisselaar aan vervanging toe zijn. Dat verklaart een kleine lekkage van antivries. Vorig jaar was al de afsluitdop en rubbers vervangen, maar er was nog steeds wat lekkage. 

Daarvoor moet de warmtewisselaar wel uit worden gebouwd en op de werkbank voorzien van nieuwe vriesdoppen. Dat duurt dus even voordat Waterman dat in de planning op kan nemen.

Maar half april krijg ik dan toch bericht uit Monnickendam dat de onderdelen binnen zijn en de warmtewisselaar gereviseerd en ontkalkt wordt.

 Nu is het winteronderhoud wel klaar, en half April varen we voor het eerst weer een weekendje naar Hoorn. 

We hebben weer veel zin in het nieuwe seizoen. 

Tijd om SAGA weer naar Makkum te brengen!  

 

Naschrift: 

Weekend 24-27 april, Koningsdag weekend. 

Het leek een mooi weekend om de boot weer naar Makkum te brengen. Maar dat liep toch anders. 

Om te beginnen had Jan Dijkman van Waterman wel tijd gehad om de warmtewisselaar te reviseren. Maar geen tijd om het lekkende overdruk ventieltje op de boiler te vervangen. Ik twijfelde nog even of ik dat niet moest proberen te laten doen in Makkum dan. 
Jan Dijkman gaf nog wel mee dat we volgend jaar de boilerslangen moesten gaan vervangen. 

Enfin, zaterdag met een klein beetje wind naar Enkhuizen gezeild. Alleen het laatste half uur deed de wind een beetje zijn best. In het Krabbersgat zagen we de Xola varen met Madeleine en Jaco. In Whatsapp volgde al snel een uitnodiging voor een borrel op de Xola in de stadshaven. Alleen nog even tanken (HVO100 nu 2,90 per liter, dat doet pijn). We lieten Saga achter in de Compagnieshaven. 

In de buitenhaven was het redelijk druk. De Xola lag lekker in het zonnetje, en het was tijd voor een drankje met Madeleine en Jaco. 

Niet lang daarna kwam een andere boot (Free Bird) uit Makkum naast de Xola liggen, en kwam de crew van de Roark (Isabelle en Chris zijn steigerburen uit Makkum) op de Free Bird voor de borrel.

Helemaal gezellig werd het toen ook Emmy en Jan aan kwamen wandelen. Half 7 werd het tijd voor Emmy, Jan en ons om te gaan verkassen naar de Drie Haringhe voor een fijne maaltijd. Super gezellige avond gehad.  

 

Klussen met Jan en Jan: 

Boilerslang

De volgende ochtend vóór vertrek een snelle blik in de motorruimte en oeps, daar lag een paar liter koelvloeistof. De hele gereviseerde warmtewisselaar was leeggelopen. Goed dat ik even controleerde. 

Jan van Oostende kwam naar de haven toen hij het hoorde, en inmiddels was ook Jan Dijkman van Waterman per app bijstand aan het verlenen. Op zondag!

Blauwe bypass

Enfin, een uurtje schoonmaken, bijvullen met water en proberen later, bleek de retourleiding van de boiler te zijn geknapt. 

 

Had Jan Dijkman al niet gezegd dat die boilerslangen volgend jaar moesten worden vervangen... Later is nu, zeg maar.

In overleg met Jan Dijkman en met hulp van Jan van Oostende de boiler afgekoppeld, en een stuk boilerslang tussen de uitgaande en retourleiding op de warmtewisselaar geschroefd. 

Terug naar Volendam

Plannen even anders dus, Saga definitief terug naar Volendam ipv naar Makkum. 

Voor de zekerheid ook maar met zo min mogelijk motorgebruik. Dus ook niet langs de Marker Wadden, maar direct door naar de Gouwzee. Nog niet de haven in, maar een nachtje achter het anker. Volgens de voorspelling zou de wind om een uur of 11 vrijwel weg zijn. Dat kwam niet helemaal uit, om 11 uur stond er nog een NO 13 knopen. Niet super rustig dus. 

De volgende ochtend uitslapen, rustig ontbijt en de haven in. 

Hopelijk lukt het Jan Dijkman om de komende dagen om de boilerslangen te fixen, en het overdruk ventiel. Komend week herkansing naar Makkum. 

 

Najaar 2025 : met SAGA naar Texel en Marker Wadden

Zoals meestal na een paar maanden non-stop op de boot, wordt er in het najaar wat minder gevaren. Tijd voor andere dingen. Zoals de traditionele Pramenrace op de Westeinder. 

Maar toch varen we eind September weer naar Texel. Relaxed op vrijdagmiddag met het tij naar Oudeschild. Zaterdag een rondje fietsen, naar de vuurtoren op de noordoost punt van Texel. 

Vogelspotters

En kennelijk was er voor de vogelliefhebbers heel veel te zien. 

Wij hebben niet veel kijk op vogels en fietsen door richting vuurtoren. 

Mooi uitzicht op de vaargeulen tussen Texel en Vlieland. En zwermen vogels in de begroeiing, maar hier geen vogelaars met verrekijkers. 

Na een koffie met gebak fietsen we via de noordkant weer terug richting Oudeschild. 

Als we zondag terugvaren start het heel mooi. Maar na een half uurtje komt er een dichte zeemist opzetten. Ik zet de radar aan, een helaas. Die geeft geen bruikbare beelden. Omdat we weten dat er een paar zeilboten bij ons in de buurt zitten, en het zicht inmiddels heel erg beperkt is geworden, nemen we het voorzeil weg zodat we iets meer zicht op de omgeving hebben. Gelukkig trekt de mist na een half uur een klein beetje op, en hebben we weer een halve mijl zicht. 

Half oktober hebben we eerst een feestje in Hilversum, en rijden 's avonds door naar Makkum. Het zomerseizoen is voorbij, en het wordt tijd om de boot weer naar Volendam te gaan brengen.

Zaterdagochtend vaar ik de boot naar Enkhuizen, terwijl Annelies de auto alvast naar Volendam brengt en met openbaar vervoer naar Enkhuizen terugkomt. 

Zondag 12 oktober varen we naar de Marker Wadden. Als we aankomen is de haven vrijwel leeg. We varen naar de kopsteiger, waar de havenmeester al aan komt lopen. 

Haven is "vol", volgens de havenmeester

De Marker Wadden worden beheerd door Natuurmonumenten, en de havenmeesters zijn vrijwilligers. 

Er liggen 3 boten in de boxen, en als we een meter of vijf van de steiger af zijn wijst Annelies op één van de vele lege boxen. Kunnen we daar liggen, met de neus in de wind?

Nee! We worden eerst vermanend toegesproken daar de havenmeester. Eerst hier parallel aan de meldsteiger komen. En geen sprake van dat we in een box mogen. 

Hier mocht het wel

Vanwege capaciteitsmanagement moeten we aan de langs-steiger gaan liggen want hij verwacht drukte. We spreken onze verbazing uit. Welke drukte? Het is naseizoen. Discussie helpt niet, en hij wordt een beetje boos. Hij is de havenmeester en wij moeten luisteren!

We varen achteruit en leggen de boot aan de langs-steiger. Maar daar komt de havenmeester al weer aan. Weer niet goed, we moeten helemaal naar voren, tegen het strandje aan. Daar heb ik geen zin in met een 2.10m kiel. 

De havenmeester wil geen discussie! Hij is de havenmeester en wij moeten luisteren!

Maar dan mogen we naar de chartersteiger. Voor de tweede keer draai ik de boot en vaar naar de chartersteiger. Ik vraag Annelies om naar het kantoortje te gaan om af te rekenen, zodat ik geen nieuwe discussie met de havenmeester aan hoef te gaan. Ik voelde nog wat irritatie, zeg maar. 

Als de gemoederen zijn bekoeld, wandelen we over het eiland. Het is geen echt Waddeneiland, maar het is toch een leuke aanwinst geworden. 

's Avonds is er niks te doen, dat is de charme. 

Ik tel aan het eind van de dag 5 zeilboten in de boxen aan de hoofdsteiger. De overige 20-25 boxen blijven leeg. 

Maandagochtend maken we nog een wandeling over het eiland, en aan het eind van de ochtend varen we naar Volendam. Daar zal Saga blijven tot het voorjaar. 

Begin November halen we de zeilen van de boot, en is het seizoen echt voorbij. 

De zeilen gaan voor controle naar Hagoort, en wij moeten beginnen aan het winteronderhoud.

September 2025, Contest 50 delivery

Geen reisje met SAGA deze keer, maar met een Contest 50. 

Contest 50 "Santorini"

Vriend Hans kreeg de vraag van de Contest werf of hij een nieuwe Contest 50 wilde wegbrengen naar de Eemshaven. De boot moet naar de Anapolis boatshow, en daarna aan de nieuwe Amerikaanse eigenaar worden afgeleverd. 

Leuk idee, daar maken we tijd voor. Behalve Hans en ik (Peter) gaat ook Erik mee, een zeilvriend van Hans. 

Maandag 8 september doen we allemaal wat boodschappen, de boot is nieuw en dus leeg. Geen keukenspullen o.i.d. aan boord. 

Dinsdag haalt Pieter, van de Contest werf ons op, en gaan we naar Medemblik om de boot over te nemen. De Santorini ligt al in de Pekelharinghaven. Er zit voldoende diesel in de tank. We krijgen instructie over de boot, en hoe we bij aankomst de zeilen moeten opbergen en de boot klaar voor transport moeten maken. 

Vlieland

Als alles redelijk duidelijk is maken we los, en stuurt Hans de boot de haven van Medemblik uit. 

Er is niet veel wind, dus we dieselen over het IJsselmeer richting de sluis bij Kornwerd. De Contest werf heeft een Navionics kaartje meegegeven voor de kaartplotter. Kennelijk is die kaart al een paar jaar oud, want het windmolenpark staat er nog niet op. Geen punt, we kennen de omgeving, en we hebben ook nog eigen tablets mee met up-to-date kaarten. 

Sfeer verlichting aan boord

In de sluis bij Kornwerd gaan de oversized fenders overboord. Die zitten nog in felblauw plastic, om ze schoon te houden voor de boatshow en de nieuwe eigenaar. Ook op het Wad is er weinig wind, en we motoren verder langs Harlingen, langs de Pollendam, en door de Blauwe Slenk en Vliestroom naar de haven van Vlieland. 

Eind van de middag liggen we in de haven. Mooi op tijd om naar het dorp te gaan voor een goede maaltijd bij 't Praethuys.

Om half 7 komt de zon op

Na het eten is het al snel tijd voor nachtrust, want we willen de volgende ochtend vroeg weg om van het uitgaande tij te kunnen profiteren. 

Om een uur of 4 de volgende ochtend start Hans de motor al, en in de donker varen we voorzichtig de haven uit. Het is nog vóór laagwater, en bij de havenmond hebben we heel weinig water onder de diepe kiel. 

We hebben nog een uurtje om met afgaand tij, dus stroom mee, naar open zee te varen. De kentering is ca half 6. 

Onder zeil

We varen netjes door de geul, via de Zuider Stortemelk naar open zee. Dat is een beetje om, maar wel de veiligste route. Eenmaal op de Noordzee komt de zon er ook bij kijken. 

Eigenlijk hadden we wel een controle van de kustwacht verwacht. Zeker van de Duitse. De boot heeft Bikini als thuishaven, dat is een atol dat bij de Marshall eilanden hoort. maar we horen niks en varen ongestoord richting Borkum. 

Als er boven Terschelling een heel klein beetje wind staat, hijsen we ook het grootzeil en rollen de genua uit. Met de stroom mee, de motor bij en een beetje wind in de zeilen van we met meer dan 10 kts grondsnelheid richting Borkum, ons doel van vandaag. Met deze snelheid lukt dat dan ook binnen één tij, dat is mooi. Ergens boven de Huibertplaat nemen we de zeilen weg. Dat gaat niet echt vanzelf. Het GZ rolt in de giek, en dat luistert erg nauw. Als de giek niet onder de perfecte hoek staat rolt het zeil scheef op. Na een paar pogingen lukt het om het GZ binnen te hebben. 

Omdat de boot op transport gaat moet de genua er ook helemaal af. Hans en ik laten de genua zakken.

Burkana hafen, Borkum

Ook dat gaat niet makkelijk. Eerst een extra val aanslaan om de genua val op het Antal systeem te verlengen zodat het zeil kan zakken. Dan tijdens het strijken de lange vertikale latten eruit halen. En het zeil opdoeken op het voordek. 

Borkum Kleinbahn

Erik staat geduldig aan het roer om de boot in de wind te houden. Als het allemaal achter de rug is, gaan we naar de Burkana haven op Borkum. We leggen de boot aan de enige beschikbare steiger, en dat is best een roestig gebeuren. We krijgen de boot niet op de walstroom, de zekeringen op de steiger blijven eruit klappen. Gelukkig heeft de Santorini een goede generator aan boord, en na enig telefonisch overleg met Pieter hebben we die aan het werk. 

Het is super mooi weer geworden, en tijd om het Duitse eilandleven te gaan bekijken. Sowieso de eerste keer dat ik op de Duits Waddeneiland ben. 

Het is even zoeken waar het treintje van de Kleinbahn naar het dorp vertrekt, en dan boemelen we naar Alt Borkum. Het is druk, en de stranden en de terrassen zijn best vol. Het publiek is niet heel jeugdig, met z'n drieën halen we het gemiddelde iets naar beneden. 

We vinden een terrasje in de zon, en het is tijd voor een biertje. 

We vinden daarna een Vietnamees restaurant in de buurt, en gaan aan de maaltijd. Nou ja, Hans moet eerst op zoek naar contant geld. We zijn in Duitsland, dus betalen met een bankkaart of creditkaart is teveel gevraagd. 

Delftzijl

Inmiddels hebben we gehoord dat het vrachtschip dat de Santorini naar de USA moet vervoeren nog op de Noordzee voor anker ligt. Eerst moet de hijskraan gerepareerd worden. Na overleg met de Contest werf wordt besloten dat de Santorini eerst naar Delftzijl gaat. Daar kunnen we de boot achterlaten in de jachthaven, en zal iemand van de Contest werf de boot terugvaren naar de Eemshaven als de kraan weer werkt. 

Donderdag 11 september varen we de boot naar Delftzijl, waar we worden opgewacht door de havenmeester. 

We halen de boot weer helemaal leeg, maken de boot binnen schoon en pakken de giek en de canvashoezen in de kuip in, in plastic. 

Dan met de trein terug naar Schiphol. We nemen drankjes, chips en appels mee voor onderweg. Het is dus best gezellig in de trein terug. Voor ons zit het klusje erop. 

Zaterdag krijgen we nog foto's van de Contest medewerker die de boot naar de Eemshaven heeft gevaren. 

Santorini wordt aan boord getakeld

Augustus 2025, week13. Laatste week

 22 Augustus

We blijven een paar dagen op Vlieland. We liggen prima aan de eerste steiger, met uitzicht op de beweging van boten die de haven in- en uitvaren. Het vertrek van de KNRM (grote spoed, zeilboot mast gebroken na aanvaring), de watertaxis's  naar Harlingen en de excursie ribs naar het wad. Dus uitgebreid ontbijten en om ons heen kijken. We pakken het fietsje naar het dorp en zien dat er wel wat veranderingen zijn. 

Kerkplein en Nicolaaskerk

Voor het dorp bij hotel Zeezicht voor staan veel meer fietsen dan anders. We zetten de fiets aan een hekje in het begin van de Dorpsstraat en dan zien we het bord: verboden te fietsen en fietsen te parkeren. Niet dat er nu geen fietsen in de Dorpsstraat staan, maar het initiatief is goed. 

Als we bij de kerk komen zien we weer veel fietsen staan. Er zijn een aantal aangewezen plekken waar je je fiets kunt neerzetten, maar dus niet in de dorpsstraat. Het is nog even wennen. 

Gemeentehuis Vlieland

Wat is het dorpje toch pittoresk. Ook het gemeentehuis is prachtig. We lopen terug via de dijk en zien dat hier een breder fietspad is aangelegd met veel bankjes. En het wandelpad op de dijk is verbreed.  Mooie verbetering, zo hoef je ook niet door de Dorpsstraat te fietsen maar kun je mooi langs het Wad om het dorp heen. 

Ingang haven op de linker pier 

prachtig duin fietspad

's Middags fietsen we een klein rondje door de duinen van Oost Vlieland, via de natuurcamping de lange Paal en terug natuurlijk langs het water via het nieuwe fietspad op de dijk. 's Avonds lopen we met een kopje koffie naar de kop van de dijk om van de zonsondergang te genieten: vakantie! 

 

 23 Augustus

Posthuys Vlieland

Het is weer mooi weer. Vandaag 

bloeiende heide

gaan we via de duinen naar het Posthuys fietsen. Een standaard fietsrondje, maar nog steeds een prachtige route. Op naar een kop koffie en een appelpunt. Bij het Posthuys aangekomen zijn er net 2 bussen van de Vliehors expres uitgestapt, met een hele grote groep passagiers die allemaal op het terras willen zitten. En dat zit al redelijk vol. We houden het voor gezien en fietsen lekker terug. Onderweg genieten we nog even op een bankje van het wad en de bloeiende heide. 

's Avonds worden we getrakteerd op een gouden zonsondergang als afscheid van mooi Vlieland. 

24 Augustus

Hieperdepiep: HOERA! Peter is vandaag jarig ! We gaan het vanavond in Harlingen vieren. 

We hoeven voor het meelopend tij niet heel vroeg op, we gaan tenslotte maar tot Harlingen. We gooien los rond half 9, en we zeilen met stroom mee naar Harlingen. We hebben meer profijt van de stroom dan van de wind en het is lekker relaxt. Tegen de tijd dat we bij de Pollendam aankomen is de wind helemaal op, en zetten we de motor bij. Met het laatste restje stroom mee komen we bij Harlingen aan. We doeken het grootzeil op voor de haveningang en zijn mooi op tijd voor brugopening van 11.55. 

We zien echter bij binnen varen dubbelrood, en 2 platbodems maken al vast aan de wachtsteiger. We wachten geduldig tot ze vastliggen, en maken vervolgens ook hogerwal vast aan  de wachtsteiger. De vloeddeuren zijn dicht van de SAS brug in verband met hoogwater. 

Een Duits zeilbootje legt ook aan, maar komt er na 20 minuten wachten achter dat ze voor de verkeerde brug liggen. Ze willen via de staande mast route oostwaards. Dan moeten ze de Tjerk Hiddessluisbrug hebben. Ze gooien gauw los. Om 12.25 gaan de lichten op groen/rood en mogen we naar binnen. 

Omdat we graag in een box willen liggen, bellen we met de havenmeester naar de Noorderhaven. De havenmeester geeft aan dat er geen boxen voor de Raadhuisbrug zijn, maar wel erachter. Hij heeft alleen pauze van 12-13 uur, en zal daarna de Raadhuisbrug openen. Deze wordt nog met de hand gedraaid. We maken even vast aan een platbodem aan het eind van de Noorderhaven. Dan vaart er een boot een box uit. Deze box is groen, en dus beschikbaar. Peter checkt nog even bij de havenmeester of deze vandaag beschikbaar blijft en dat blijkt zo. We gooien los van de platbodem en parkeren Saga in de box. 

Peter wil graag pannenkoeken voor lunch dus ik bak appel-, spek- en kaaspannenkoeken. Mjammie. Na de lunch lopen via de Tjerk Hiddessluis naar de Noordergracht. We lopen via de vesting en zien de voorbereidingen voor de Havendagen. Ook in de stad wordt de kermis opgebouwd en hangen er overal posters van de Havendagen die 27 augustus starten. Verleden jaar hebben we tijdens de havendagen de rondrit van de klassieke auto's gezien.  

Terug op de boot  maken een flesje bubbels open om te toasten op Peters verjaardag. Wat is Harlingen toch leuk, zullen we een dagje extra blijven? Waarom niet, we hebben geen haast.
Om 19.00 lopen we naar Nooitgedagt. Het is een favoriet eetcafe van ons. Ongedwongen sfeer, de bediening is attent maar op afstand en de gerechtjes zijn mooi verzorgd. Het is druk, het duurt lang maar prima, we zitten lekker. Als toetje halen we een ijsje bij Min12. 

25 Augustus

We lopen door het oude centrum van Harlingen en kopen wat lekkers bij bakker Elsinga voor bij de koffie. Later winkelen we wat in de Voorstraat en halen we een vers brood bij bakker Elsinga voor lunch. We bekijken wat winkeltjes en neuzen door de uitverkooprekken.  

Bij hoogwater gaat de Vloeddeur weer dicht. Lekker relaxed. Al zou je willen, kun je nergens heen. 

  

26 Augustus

We slapen uit en maken nog een wandeling via de Sasbrug naar het haven gebied en via de grote kerk terug. Helaas is de kerk niet open voor bezichtiging. In Zweden hebben we al heel wat kerkjes gezien. De kerken zijn daar meestal toegankelijk voor publiek. Zelf als de kerk dicht is hangt de sleutel naast de deur, mag je naar binnen. Vaak kun je dan in alle rust de kerk bekijken. 

Bij het havenkantoor stonden de tijden aangegeven dat de vloeddeuren dicht zijn vandaag. Maar blijkbaar door de Zuidenwind is het water niet heel hoog geworden en zien we de brug ook niet op dubbelrood. Geen gesloten vloeddeuren vandaag dus. Om 13.20 gaan we de box uit en varen langzaam in de richting van de Pr Hendrikbrug aan het begin van de Noorderhaven. We laten de huik op het zeil. We hebben op de Boontjes naar Kornwerd stroom mee, maar wind pal tegen. Dat gaat geen zeilen worden vandaag. In goed een uurtje zijn we bij Kornwerd. Al snel gaat de brug open, en kunnen we naar de sluis varen. Dat gaat vlot! 

Om 15.30 zijn we geschut en varen we het IJsselmeer op naar Marina Makkum. Peter vraagt of ik kan zien of de box vrij is. Volgens mij niet. Naast onze buren, de Ms. Elli, zie in een motorboot liggen. Als we de sloot van de I-steiger invaren blijkt inderdaad onze box bezet. Gerard van de Arctic Myst weet te melden dat er een Duitser ligt die naar de Heimat is, dus er is niemand aan boord. We nemen contact op met de havenmeester. We hebben doorgegeven dat we eind augustus terug zouden zijn en ook nog een paar dagen geleden gemaild dat we vandaag komen. Dat was geen probleem, de box zou vanaf de 24e leeg zijn. Dat is dus kennelijk niet gelukt. 

Ze doen ons een paar voorstellen, oa aan de buitenkant in het Makkumerdiep te gaan liggen. Maar dat willen we niet, we willen wel een passende box.  We krijgen I-17 toegewezen. Echter, als we later de havenmeester spreken blijkt dat de ligplaatshouder van I-17 overmorgen terugkomt. Dus de haven gaat weer voor een oplossing kijken. We kunnen in M-18, deze box is tot volgend jaar vrij. 

De haven belt met de eigenaar van de motorboot in onze box, en er wordt afgesproken dat bij 4 september weer naar Makkum komt, en de box dan vrijmaakt. Ook prima. 

27 Augustus

Het is broeierig warm en we gaan lekker met water spelen. Ik ga aan de slag met het teak en Peter neem het dek onder handen met de bezem. We spoelen al het zout van de afgelopen maanden van de boot. Er komt weer een beetje glans terug. Ook het teak is weer mooi opgekleurd. Alleen door schoonmaken met water.

Irma heeft aangeboden ons te willen ophalen uit Makkum en komt om 18.00 aan. Onze auto staat nog in Volendam op de haven, waar we hem eind mei achter hebben gelaten. We eten gezellig nasi met kipsaté, en praten een beetje bij. Om 19.30 gaan we richting Volendam. De BMW slaat gelukkig na 3 maanden stilstand in 1 keer aan. We rijden terug naar Makkum en  drinken nog een wijntje.

28 Augustus

We verhalen de boot naar de nieuw toegewezen box M-18. Pakken al het wasgoed in vuilniszakken en maken de boot schoon aan de binnenkant. Van het eten is weinig over om mee te nemen, goed inkoopbeleid dus. We halen nog wat verse broodjes en beleg en lunchen op de boot. Dan wordt de lucht  grijs en vallen de eerste spetters. We zetten snel de tent op brengen de laatste spullen naar de auto. Als ik naar de auto loop bedenk ik me opeens dat mijn KLM laptop nog aan boord ligt. Kijk nog even goed om je heen, zegt Peter. Ik neem zijn advies ter harte en zie ook mij KLM pas nog liggen. Blijkbaar nog niet echt met werk bezig, hahahaha. Heb ik nu alles? Volgens mij wel. 

We rijden terug naar Aalsmeer en komen in een opgeruimd huis thuis. We worden verwelkomd door presentjes en een welkom thuis kaartje van mijn nicht Trudi en haar man Willem uit Nieuw Zeeland, die 2 maanden in ons huis zijn geweest. 

De tuin ziet er ook gezond uit. De druif is wel mega uitgegroeid, en ook de vijgenbomen zijn enorm gegroeid. We gaan lekker uit eten bij Christiani's. We hebben een tafel met uitzicht op de Westeinderplas. Ook hier in Aalsmeer is het mooi waterrijk gebied. Fijn weer thuis te zijn. 

De reis was FANTASTISCH! veel mooie belevenissen in natuur en stad, op het water en in het land, met de Anak Mas, Oceans4 en Skuum. We hebben veel veilige en fijne overtochten gehad. Dit gaat nooit vervelen, over 3 jaar hopelijk weer! 

Gelukkig ligt er nog een heel naseizoen voor ons om van te genieten.